|
 جدیدترین گفتگوی مهران مدیری
"۲۸ سال است که کار من شده همین. اینکه یک روز در زندگی استراحت نداشته باشم!
تقریبا از سال ۶۰ زندگی من اینجوری بوده....
صبح رادیو عصر تئاتر شب استودیو برای دوبله فیلم و فیلم سینمایی سریال و..... واقعا فرسوده شده ام"
اینها را مهران مدیری در حالی میگوید که فردای 6شب کنسرت خیریه در تالار کشور برای یونیسف خسته به نظر میرسد اما فرسوده نه.با همایون نگاهی به هم می اندازیم و می خندیم:"یعنی از زمان تولد من و تو"!
ادامه میدهد :هرسال به خودم میگویم امسال دیگر اینجوری کار نمی کنم ولی باز همان قصه تکرار میشود!
ولی امسال دیگر جدی جدی تصمیم گرفته ام کمتر کار کنم و برنامه هایم را مشخص کرده ام: یک فیلم سینمایی یک سریال و یک کنسرت همین!"
تقریبا مثل روز برایم روشن بود که مدیری هم مثل اکثر کسانی که وارد حوزه دیگر غیر از حرفه تخصصی شان وارد میشوند صرفا برای این می آیند که یک کاری کرده باشند که پس فردا بگویند "ما هم بله!" و نفس کار برایشان اصلا مهم نیست.
اما باید اعتراف کنم که در این چند روز و با چیزهایی که از مهران مدیری (در سر تمرینات گروه اجرای کنسرت و از همه مهمتر در طول مصاحبه ) دیدم. به اشتباه خود پی بردم . او کاملا کار را جدی گرفته است.
حساسیت فوق العاده ای که برای موفقیت کنسرت آینده شان و بازتابهای مثبت این کنسرت اخیر از خود نشان می دهد . بعلاوه تاکیدی که روی "گروه" بودن "دارکوب" دارد گواه این ماجراست .
او بطور وحشتناکی برای این کنسرت جدید انگیزه و انرژی دارد . به همین خاطر است که حتی با وجود عود کردن دیسک کمرش و یا به قول خودش کبودی پای چشمهایش نمیتوانی باور کنی فرسوده است! انرژی او به سایر بچه های گروه هم سرایت کرده.
از همه مهمتر تاکیدی است که روی "کار گروهی دارد و اینکه نباید موفقیت هیچ کاری را به نام یک نفر نوشت . اینجوری میفهمی که چگونه است که یک نفر این همه سال کار میکند و اثر ضعیف هم ندارد. مدیری نبض مردم را به خوبی در دست دارد.
این مصاحبه قرار بود یک گفتگوی موسیقیایی باشد با مهران مدیری و با حضور فردین خلعتبری کسی که مدیری خواننده را کشف کرد. اما شکل ماجرا کلا عوض شد و همایون نصیری به جمع اضافه شد که سالها به عنوان نوازنده پرکاشن درجه یک و این یکی دوساله به عنوان سرپرست گروه دارکوب خود را مطرح کرده و مدت ها بود که میخواستیم با هم گفتگو کنیم. "گروه بودن دارکوب " را در طول مصاحبه حس خواهید کرد حتما!
اول لطفا یک توضیح مختصری بدهید از این کنسرتی که قرار است در روزهای آینده داشته باشید.
مدیری:این را همایون باید توضیح بدهد
همایون:کنسرت گروه دارکوب از نهم آذر در سالن اریکه یونانیان آغاز میشود و ما حداقل ۶ شب و حداکثر ۸شب اجرا خواهیم داشت. شاید دلمان میخواست کمی کار را عقب تر بیندازیم و با آمادگی بیشتری از لحاظ تمرین وتبلیغات روی صحنه برویم . ولی چون بعد از آن تاریخ جشنواره موسیقی فجر شروع می شود دیگر چاره ای نداشتیم و کمی فشار را باید تحمل کنیم. تمرینها را بطور جدی از شنبه شروع میکنیم و سعیمان این است که از کنسرت قبلی بهتر باشد و ضعفهای آنرا برطرف کرده باشیم.
چه تغییراتی نسبت به کنسرت قبلی دارید؟
همایون: بهنام ابطحی به عنوان درامر به ما اضافه شده محسن شریفیان(نی انبان) مسعود همایونی(گیتار الکترونیک) و... اگر در تمرینات احساس کنیم نوازنده ای کم داریم به ما اضافه میشود.
راجع به کنسرتی که داشتید هم توضیحی بدهید.
همایون:این را آقای مدیری باید بگویند.
مهران مدیری:این کار قرار بود دو ماه پیش اجرا شود که به دلایلی عقب افتاد....
یعنی قبل از ماه رمضان؟
مدیری: آره به دلیل آماده نبودن برنامه گذارها و هماهنگ نبودن سالن و...که نهایتا کنسرت موکول شده به ۱۷ تا ۲۲ آبان. زمان تمرین ما خیلی کم بود.سالن تا آخر شب پر بود
از کی شروع کردید تمرینات را؟
شاید از ۴-۵ روز قبل از اجرا .سالن را هم دراختیار نداشتیم .یعنی دقیقا صبحی که قرار بود شبش اجرا شروع شود سالن را به ما دادند .همه چیز هم باهم انجام میشد. یعنی کار صحنه و نورو ساندچک و.... همه اینها باهم اجرا میشد . برای همین خیلی زمان مفیدی برای تمرین و کار روی صداها و اینها نداشتیم. از طرفی دیگر چون ۴تا گروه به طور مشترک اجرا داشتتند خیلی برای هر ۴گروه سخت بود.
ولی به هر حال برنامه ای بود که خیلی آبرومندانه اجرا شد و در یادها ماند و خب از این جهت که کار خیریه بود و برای کودکان کم بضاعت و مبارزه با ایدز انجام میشد خیلی لذت بخش بود.
چی شد که از این خیریه بودن کنسرت و نهادهای یونیسف که پشت این قضیه بودند خیلی اسمی به میان نیامد؟
مدیری:من هم دلیلش را نفهمیدم و فکر می کردم بشتر از این مانور بدهند روی این شعارها علت برگزاری کنسرت . ولی روی بیلبوردها و تبلیغات و... خیلی روی این موضوع صحبت نشد .حالا نمیدانم چرا کاش بیشتر توضیح میدادند و بیشتر تبلیغ میشد روی این قضیه که اصلا دلیل برگزاری کنسرت چیست تا مردم هم فلسفه آمدنشان با آن کنسرت را بهتر متوجه شوند.دلیلش را من نمیدانم!
گفتید تمرینات را ۴-۵روز قبل از اجرا شروع کرددید. آهنگها چطور؟همان موقع ساخته شد یا از قبل آماده بود؟
مدیری:آرا آهنگها از قبل ساخته شده بود فقط با آمدن من یک تغییرات کوچکی کرد. براساس نوع خواندن من و صداسازی و انتخاب شعر و اینها.ولی آره خود قطعات تقریبا مشود گفت ۷۰-۸۰درصدش آماده بود.
همان دو قطعه اولی که تمرین کردید و در شبهای اول و دوم زدید؟
مدیری:آره همان دو قطعه.
و بعد چه شد که دو آهنگ دیگر اضافه کردید؟
مدیری:به ما منتقل کردند که مردم نسبت به این که بخش ما خیلی کوتاه است کمی معترض اند.در نتیجه دوتا کار آماده از کنسرت های قبلی من داشتم یکی آن اهنگ "بارون" و یکی هم همان کار محلی"بیا بریم دشت" که خب بچه ها بخاطر حرفه ای بودن با یکی دوبار تمرین آنها را درآوردند و اجرا شد.
آن اهنگ "بارون" مال چه کسی است؟
مدیری:آن ساخته فردین خلعتبری است با شعر افشین یداللهی.
به نظر میرسد قدیمی تر باشد کار خیلی پخته ای بود
مدیری: آره آره این کاری بود که در کنسرت قبلی من (۴سال پیش)اجرا شد و آن موقع هم خیلی استقبال شد از آن. البته اصل آن آهنگ با پیانو و تار است که ما کمنچه را جایگزین تار کردیم.
نظرتان راجع به این ترکیب ۴نفره ای که کنار هم قرار گرفت چیست؟
مدیری: ببینید هر ترکیبی در کارهای اینجوری تعریف خاص خودش را دارد . ما در کازهای نمایشی هم همین مسئله داداریم . یعنی هیچوقت نمیشود گفت ترکیب ترکیب خوبیست یا بد. بخاطر اینکه آدمهایی که می آیند با سلایق مختلف می آیند و هرکدام از یک بخش هایی بیشتر لذت میبرند و با یک بخشهایی کمتر ارتباط برقرار میکنند. این است که به نظر من درست وغلطی برای چیدمان وجود ندارد . نمیشود گفت کارها همه باید شبیه به هم باشند یا متضاد تا بگوییم ترکیب خوبیست. به هر حال هر ادمی می آید و موزیک دلخواه خودش را در این ترکیب پیدا میکند.
یعنی سلیقه ای است؟
مدیری:آره سلیقه ایست. و شاید اینجوری راضی کننده تر باشد برای این تعداد آدمهای مختلفی که می آیند برای دیدن یک کنسرت.
آقای مدیری!حالا من خیلی علاقه به مطرح کردن بحث محدودیت و ... ندارم.اما میخواهم از شما بپرسم شما جزء آن دسته افرادی هستید که اعتقاد دارند محدودیت باعث خلاقیت میشود یا نه؟
مدیری:این یک بحث خیلی تاریخی و مفصل است .بله محدودیت در هنر باعث خلاقیت میشود ولی اندازه دارد!یعنی اسنطور نیست که هی محدودتر کنیم تا خلاقیت بیشتر شود ! به هر حال آدم در شرایط سخت و محدود که میداند آن چیزی را که میخواهد بگوید را نمیتواند بگوید و آن چیزی را که میخواهد بسازد را نمیتواند بسازد مجبور است راههای دیگر را امتحان کند که آن راهها اسمش خلاقیت فردی است. و در لحظه تصمیم گرفتن که ما بهش میگوییم مدیریت بحران.مدیریت بحران در کارهای هنری همیشه مربوط به پشت صحنه است . اما در ایران مدیریت بحران معنای متفاوتی دارد و آن نجات دادن چیزی است که میخواهی بگویی!شاید اصلا نتوان کاری ساخت .اما آره تا یک اندازه ای محدودیت موجب خلاقیت میشود . برای این اندازه نمیتوان درصدی قائل شد و بستگی به جنس کار دارد.
فکر میکنم در طنز ما این اتفاق فراوان افتاد.
مدیری:دقیقا برای اینکه طنز سه چهار تا بستر میخواهد برای ارائه که اصلا یک چیز استاندارد و تعریف شده ست در دنیا یکی موضوعات سیاسی ست که ما نداریم!یکی نظامی گری ست که ما نداریم! یعنی اینها منطقه ممنوعه ست.
مثال میزنید از نمونه های خارجی این موضوعات؟
مدیری:آره زیادند اکثر فیلمهای کمدی تاریخ سینما اینجوری اند. مثل Naked gun مثل Hot shot .بعضی از کارهای چاپلین و بیشتر کارهای مل بروکس... اینها اغلب انگشت گذاری روی مسائل سیاسی و سیاستمداران دارندو همینطور نظامی گری و مسائل جنگ. اما ما اصلا اینها را نداریم و منطقه ممنوعه ست برای ما. در نتیجه بخش عمده متریال طنز کمدی را در ایران نداریم و همه اش محدود میشود یه مسائل خانوادگی .روابط زن و شوهر....
مسایل اجتماعی؟
مدیری:مسائل اجتماعی هم بصورت خیلی محدود یعنی در همین زمینه هم شما خیلی چیزها را نمیتوانی بگویی .تازه الان یکی دوسالی ست که اوضاع فرق کرده ."مرد هزار چهره" را پنج سال یا سه سال پیش به هیچ عنوان نمیشد ساخت . صلا حرفش را نمیشد زد ! برای اینکه ما با نیروی انتظامی شوخی کردیم با پزشکان و روشنفکران شوخی کردیم .... یکی دو سالی ست که این مرزها کمی تغییر کرده و اتفاقات خیلی خوبی در تلویزون افتاده و امیدوارم که این روند به همین شکل پیش برود. چون دیدیم که انجام شد و اتفاقی نیفتاد و بازتاب خوبی هم داشت.
البته دلخوری هم که فکر کنم پیش آمد....
مدیری: اتفاقا "مرد هزار چهره" تنها کاری بود که هیچ فید بک بدی برای ما نداشت.
پس آن ماجرای نیروز انتظامی و ثبت احوال شیراز و ... چه بود؟پیگیری نشد؟
مدیری:نه همه شایعه بود تلویزیون هم به ما گفت که بی اساس بوده ولی خوشبختانه کاری بود راحت تر از همه کارهایمان بود با اینکه از همه آنها تندتر بود ولی براحتی برگزار شد و خیلی هم همه راضی بودند. امیدوارم که این روند ادامه پیدا کند ولی آره کار کمدی چون زبان گزنده تری دارد همیشه با محدودیت های بیشتری مواجه است و سخت تر است.
کمی برگردیم سر بحث اصلی مان حاصل این کنسرت یونیسف برای شما رضایت بخش بود؟با توجه به اینکه تنها چند روز تمرین کردیدو....
مدیری:من نظر شخصی ام را میگویم. من فکر میکنم خیلی اشکالات و ناهماهنگی داشت.دچار بحران برنامه ریزی و تدارکات بود و بخصوص مسئله صدابرداری.چراکه در موسیقی مهمترین مسئله صداست و خب ماصدای خوبی نداشتیم. هم به لحاظ شرایط و امکانات و هم اینمه ۴گروه بودیم که روی استیج میرفتیم و این خودش تداخل ایجاد میکرد. از همه مشکلات بگذریم به نظر من کنسرت آبرومندی بود وبرای گروه دارکوب بویژه بازتاب خیلی خوبی داشت .مردم از این مجموعه خیلی استقبال کردن و از پارت ما هم همینطور . بنظرم بازتار بیرونی اش خیلی خوب بود و مطمئنم کنسرت خودمان خیلی خیلی بهتر از این هم خواهد شد . چون انجا فقط ما هستیم و صدا هم در منترل ماست .خیلی کارها میتوانیم بکنیم که انجا نمیتوانستیم. روی هم رفته بازتاب خیلی خوبی برای ما داشت.
اصولا راجع به تایم هرگروه هیچ صحبتی نشد؟
مدیری:نه وقتی با برنامه گذارن حرف زدیم . در مورد تعداد کارها هیچ صحبتی نشد . گفتند هر گروه هرچند تا آهنگ که خودش تصمیم گرفت اجرا کند !خب ما هم بخاطر وقت کمی که داشتیم با ۲تا کار یکدفعه آماده شدیم برای کنسرت . ولی بعد از یکی دو اجرا دیدیم که مردم میخواهد که آهنگهای ما بیشتر باشد .ولی از ابتدا قراری برای آهنگها گذاشته نشد.
خب این خیلی منطقی نیست.
مدیری:نه منطقی نیست!
آقای مدیری شما تعریف کنید که موسیقی اصلا از کجا برایتان شروع شد؟
مدیری: من سال ۷۵ با فردین خلعتبری آشنا شدم و در دو سریال با هم همکاری داشتیم.
چه سریالهایی؟
مدیری:نوزوز ۷۶ و مجموعه ۷۷ .بعد از آن فردین پیشنهاد داد که بیا کار کنیم و بخوان و اینها....
بر چه اساسی؟ چیزی از شما شنیده بود؟
مدیری: آره همینجوری یه وقتایی زمزمه هایی شنیده بود از من ! و از سال ۷۸موضوع جدی شد و قرار شد با هم یک آلبوم کار کنیم که حاصلش شد البوم "از روی سادگی" و سال ۷۹ منتشر شد.۲تا از آهنکهای آن مال شادروان بابک بیات بودو بقیه اش از فردین خلعتبری.بعدش هم به این فکر افتادیم که کنسرت بدهیم . کنسرت سالن میلاد (۴سال پیش) بعلاوه یک کنسرت در دبی .در واقع ۹-۱۰ سال است که این قضیه به صورت جدی برای من شروع شده.
اینکه گفته میشد شما شاگرد محمد نوری بوده ای درست است؟
مدیری:نه من هیچوقت درس موسیقی نگرفته ام . من آقای نوری را خیلی "دوست" دارم . شاگردشان نبوده ام!یک زمانی در رادیو سال ۶۸-۶۹ مرحوم کریمی کلاسهای خوانندگی گذاشتند که من رفتم ولی بخاطر گرفتاری و اینها نتوانستم ادامه دهم شاید ۷-۸ جلسه در کل رفتم.
آواز ایرانی؟
مدیری: آواز ایرانی.
آواز و موسیقی ایرانی را دوست داشتید و دنبال میکردید یا چون فقط آن کلاس پیش آمده بود رفتید که یاد بگیرید؟
مدیری:نه چون پیش آمده بود. ولی این مدل پاپی که این سالها خوانده ام را دوست ندارم!یعنی الان چیزی را که دوست دارم همین ترکیبی ست داریم اجرا میکنیم و تلفیقی است از موسیقی محلی و موسیقی ایرانی و پاپ غربی.اسم خاصی نمیتوانم روی آن بگذارم. این ترکیب را خیلی دوست دارم.یعنی وقتی فیلم اخر کنسرت همایون اینها را دیدم خیلی دوستش دارم . خودم خواهش کردم که من هم با بچه ها باشم . یعنی آنقدر شکل اجرا و ترکیب را دوست داشتم که خودم گفتم بگذارید من هم بیایم !(خنده) بچه ها هم قبول کردند! دو.ست دارم همین مدلی ادامه پیدا کند و پخته تر شود.
آن چیزی که در دارکوب دیدی و شما را جلب کرد چه بود؟آن انرژی کار بود یا...
مدیری:انرژی خیلی زیاد ترکیب ساز بندی ها خود اجرا ریتم کار ... ولی اولین باری که دیدم انرزی اش به نظرم فوق العاده بود.
قطعه"تربت" باصدای حامد بهدا د را هم شنیدید؟نظرتان راجع به آن چه بود؟
مدیری:آره همه را دیدم و دوست داشتم مجموعه کلا به نظرم خیلی خوب بود.
یعنی ترکیب این انرژی موسیقی مدرن با حس و حال موسیقی محلی و ایرانی؟
مدیری: آره و به همین دلیل میکویم که این کار میتواند در در خارج از ایران هم موفق باشد.چون ویژگی هردو را دارد.بشرطی که پخته تر شود و درست سر جای خودش قرار بگیرد.
آقای مدیری راجع به آن کنسرت های قبلی تان هم یک توضیحی بدهید لطفا.
مدیری: یک کنسرت در دوبی داشتم با یک بند پاپ خیلی کوچک که چیز قابل توجهی نبود . یک کنسرت بزرگ ۴سال پیش داشتم در سالن میلاد با ارکستر سمفونیک تهران که کارهای آلبوم را با تنظیم فردین خلعتبری اجرا کردیم .ارکستر خیلی بزرگی بود و کاملا پاپ بود دیگر .مثل اینبار نبود که تلفیقی باشد.استقبال خیلی خوبی هم از کنسرت شد.اما هنوز CD صوتی یا تصویری آن کنسرت منتشر نشده.
چطور؟
مدیری:خودم باید پیگیری میکردم که فرصت نشده در این چند سال . امیدوارم یک روزی آنرا منتشر کنم.
چرا میگفتید در آن کنسرت عهد کردم که دیگر روی صحنه نروم؟!
مدیری:بخاطر سختی کار . ارکستر بزرگ ۴۶-۴۷ نفره بود و همه کارها یک تنه بر دوش من بود و به نظرم خیلی کار سنگین و طاقت فرسایی آمد و گفتم دیگر این کار را نمیکنم. یا لا اقل با ارکستر بزرگ نمیکنم . اساسا کنسرت دادن در ایران کار خیلی سختی است. جون اجرا زنده است و شما چشم در چشم هزاران نفر هستی.خوب من این تجربه را بارها و بارها درتئاتر داشتم اما ....
جمعیت قابل مقایسه نیست
مدیری:هم جمعیت قابل مقایسه نیست و هم کنسرت بالاخره ظرایف و سختی های خودش را دارد. همیشه هم میگویم که واقعا کنسرت گذاشتن کار بسیار مشکلی است.
شما چون در هردو حوزه موسیقی و نمایش (سینما تلویزیون و تئاتر) کار کرده اید میتوانید جواب این سوال را بدهید. اینکه اهالی موسیقی اعتقاد دارند که موسیقی یه جورایی فرزند نامشروع هنر است و مورد اجحاف قرار میگیرد. شما چنین چیزی را احساس کرده اید؟
مدیری:خب آره موسیقی بیشتر از هنرهای دیگر مورد ظلم قرار گرفته. موسیقی همیشه از خیلی جهات مورد بحث بوده به همین خاطر موزیسین ها اصولا نسبت به سایر هنرمندان سختی بیشتری میکشند. آره این درست است.
آقای مدیری موسیقی برای شما چقدر جدی است؟مثالا اگر بخاهید با سینما و تلویزیون مقایسه اش کنید؟
مدیری:خیلی جدی است. نمیتوان درصدی به شما بگویم. ولی به همان اندازه کار خودم جدی است.یعنی در واقع تا عاشقش نباشی ! چون قضیه کاملا دلی است . هم سینما هم نمایش و هم آواز مثل همه هنرها کاملا دلی است. برای همین آدم یا واردش نمیشه یا اگر شد باید خیلی جدی بگیردش و نمیشود سر سری به جایی رسید
ادامه دارد......
منبع:ماهنامه نسیم هراز
| 
امیر المومنین علیه السلام 
