مجيد اوجي:
ديگر مهران مديري و رضا عطاران را در تلويزيون نداريم
مجيد اوجي يكي از دلايل به تكرار افتادن سريالهاي طنز تلويزيون را تعداد محدود هنرمندان اين حيطه دانست.
اين تهيهكننده در گفتوگو با خبرنگار سرويس تلويزيون ايسنا در پاسخ به پرسشي دربارهي دلايل استفاده از تيمها و موضوعات تكراري براي ساخت سريالهاي طنز، خاطرنشان كرد: نوع هنرمنداني كه داريم موجب اين مساله ميشود؛ مجموعا 20 يا 30 نفر هنرپيشه طنز و پنج يا شش شبكه داريم كه اين افراد در چند سريال بازي ميكنند.
وي رسانهها را يكي از عوامل اين مساله دانست و عنوان كرد: رسانهها نيز به ساخت اين نوع سريالها دامن ميزنند؛ يعني به يك تهيهكننده اجازه داده نميشود كه به سراغ بازيگراني برود كه سابقهي بازي در كارهاي طنز نداشتهاند. اين تهيهكننده ممكن است با شكست مواجه شود، هر چند من اعتقادي به اين مساله ندارم و در «نشاني»، « ماه عسل» و «توطئه فاميلي» از بازيگران هميشگي طنز استفاده نكردم.
اوجي اظهار كرد: بايد توجه كرد كه مردم به اين بازيگران عادت كردهاند و آنها را دوست دارند؛ نميتوانيم بگوييم مثلا چرا از فلان بازيگر طنز استفاده ميشود؛ ما همين بازيگران را داريم و ظرفيت و داراييمان به همين اندازه است.
وي سپس با تاكيد بر اين كه بايد مشكلات را واقع بينانه ببينيم و ريشهيابي كنيم، گفت: ديگر مهران مديري، رضا عطاران و كساني كه كارهاي بهتري از آنها ديدهايم را در تلويزيون نداريم؛ اين كه آيا تلويزيون با آنها كار نميكند يا آنها دوست ندارند در تلويزيون كار كنند، مسالهاي است كه بايد مورد توجه قرار گيرد. به هر حال اين افراد و برخي نويسندهها و كارگردانهاي خوب ديگر كه كار نميكنند سرمايههايي هستند كه بايد جذب شوند.
تهيهكننده سريال «توطئه فاميلي» همچنين با اشاره به اين كه برخي طنزپردازان در تلويزيون كار نميكنند تاكيد كرد: بايد بهكارگيري عوامل توانمند را قويتر پيگيري كنيم نه اين كه قهر كنيم و ديگر با تلويزيون كار نكنيم.
اوجي در بخش ديگري از اين گفتوگو فشردگي كارهاي شبانه طنز را يكي از عوامل تاثيرگذار روي كيفيت سريالها دانست و افزود: ما از پاييز سال گذشته به جز «خوشنشينها» و سريالهاي نوروزي سيما طنز روتين نداشتيم؛ كار كردن در چنين شرايطي و با فشردگي، بسيار سخت و طاقت فرساست. خيلي از دستاندركاران سريالهاي نوروزي، با 20 ساعت كار روزانه توانستند اين سريالها را به موقع به آنتن برسانند.
وي ادامه داد: فشردگي زماني قطعا در كيفيت يك سريال موثر است؛ هر چهار سريالي كه نوروز پخش شدند در بازهي زماني كوتاه مدتي ساخته شدند. اما در اين فرصت كم كارهاي قابل قبولي ارائه شد.
اين تهيه كننده در پاسخ به سوالي مبني بر اينكه چرا برنامه سازان، ساخت سريال در فشردگي كاري را ميپذيرد؟ گفت: اگر قبول نكنند، كار به افراد ديگري سپرده ميشود و سطح برنامهسازي ضعيفتر خواهد شد و در نتيجه كارهاي كم ارزشتري روي آنتن ميرود.
اوجي در پايان تاكيد كرد: براي بهبود سريالهاي طنز بهترين كار اين است كه زودتر شروع كنيم تا نظارت بيشتري به كارها داشته باشيم.
معاون سيما در جمع برنامهسازان طنز:
هيچکس ممنوعيتي براي ساخت سريال طنز ندارد
معاون سيما در جمع برنامه سازان طنز از اهتمام اين سازمان به افزايش توليد و تهيه برنامه هاي طنز خبر داد.
به گزارش گروه دريافت خبر ايسنا، در نشست معاون سيما با دست اندرکاران و برنامه سازان حوزه طنز و کمدي چند تن از هنرمندان، تهيه کنندگان، نويسندگان و فعالان عرصه طنز و کمدي از جمله عليرضا خمسه ، پيمان قاسم خواني، ايرج محمدي، مرضيه برومند، بيژن بيرنگ، رامبد جوان و سيروس مقدم به بيان ديدگاه هاي خود درباره موضوعاتي مانند ادب طنز، تفاوت طنز و کمدي، چالشهاي پيش روي رسانه و سوژه يابي در قوميت ها پرداختند.
علي دارابي هدف اصلي از برگزاري اين نشست را تشريک مساعي درباره طراحي طرحي جديد براي دوره اي جديد در رسانه ملي و معاونت سيما اعلام کرد و گفت: پس از اين نشست، گفتوگوهايي با تعداد محدودتر و چهره به چهره نيز برگزار خواهد شد.
دارابي هدف دوم را ارتقاي همکاري و هماهنگي بين رسانه و هنرمندان اين حوزه اعلام کرد و گفت: رسانه ملي با ميلياردها تومان سرمايه گذاري از سال 1383 تا کنون 9000 شغل جديد در حوزه نمايش مرتبط با خود و از راه افزايش توليد از جمله در فيلم ها و تله فيلم ها ايجاد کرده است.
وي افزود: اگر هنرمندي هست که يک سال طنز توليد کند، ما مشتري هستيم.
معاون سيما با اشاره به برخي حساسيت ها به برنامه هاي طنز در حوزه گويش ها گفت: افزايش تحصيل کرده ها، تغيير ترکيب جمعيتي و تغيير سليقه ها و تفاوت نيازهاي نسل حاضر موجب تغيير نگرش مخاطبان نيز شده است در حالي که پيش از اين چنين مساله اي ديده نمي شد.
وي افزود: زماني ما دو شبکه داشتيم و اکنون 110 شبکه راديويي و تلويزيوني با 32 زبان داريم.
معاون سيما تصريح کرد: در مورد لهجه ها، اگر بر مبناي توافقي که براي توليد داريم مانند مجموعه پايتخت، برنامه توليد شود، رسانه مي ايستد و از آن دفاع مي کند چرا که اگر موضوع تمسخر لهجه در ميان نباشد، موجب دلخوري نمي شود.
دارابي بر اهميت دادن به خرده فرهنگ ها که مقوم هاي وحدت ملي هستند تاکيد کرد و گفت: چرا نبايد از لهجه شيرين مناطق مختلف کشور استفاده کرد؟
وي افزود: فراواني کمدي و طنز در جامعه نشان دهنده گشودگي فرهنگي و سياسي آن جامعه و تحمل و مداراي سياسي بالا است.
معاون سيما ، ميزان توليد و پخش سريال در حوزه طنز از سال 83 تا 89 را 52 مجموعه به وسيله 33 کارگردان اعلام کرد و گفت: اين ميزان برابر با 53 درصد حوزه نمايش را دربر مي گيرد که نشان دهنده اهتمام رسانه ملي بوده است و از نظر ما هيچ کس ممنوعيتي براي کار کردن و ساختن در اين حوزه ندارد.
وي رضايتمندي مردم از مجموعه هاي طنز را براساس نظرسنجي ها، بالاي 50 درصد و برخي روزها بيش از 85 درصد اعلام کرد و گفت: اين امر نشانگر نياز جامعه به برنامه هاي طنز نيز هست.
دارابي آموزش دادن را از انتظارهاي صدا و سيما برشمرد و گفت: بايد ترويج فرهنگ قناعت و عشق به سرزمين و دين مورد توجه قرار گيرد.
وي افزود: ما مي خواهيم با کمک شما نهضت بزرگ و جديدي براي توليد آثار کمدي و طنز در پنج سال آينده طراحي کنيم و در اين امر براي همه جا هست و رقابت ها هم سازنده خواهد بود.
دارابي تصريح کرد: اعلام کرديم که هيچ شبکهاي در طول سال نبايد از طنز خالي باشد.
معاون سيما توليد قطعات کوتاه نمايشي را هم در آموزش دادن به مردم موثر دانست و گفت: تيزرها، نماهنگ ها و پويانمايي توانست رفتار شهروندان را تغيير دهد.
خشایار الوند: در جامعه ما خندیدن با جلف بودن مترادف شده است
- هفتهنامه سروش نوشت:
خشایار الوند را معمولا با کارهای طنز و به ویژه همکاری با مهران مدیری در مجموعههای «شبهای برره»، «باغ مظفر»، «مرد هزار چهره» و... میشناسیم، اما در بین نوشتههای او متون پلیسی نیز یافت میشود؛ مثل «دایره تردید» که یکی از کارهای مورد علاقه اوست. الوند در گفتوگویی به شرایط سخت کارهای طنز اشاره کرده است.
- طنز آپارتمانی در واقع از زمانی در تلویزیون رواج پیدا کرد که قرار شد سریالهای هر شبی پخش شوند، آن هم سریالهایی که هم زمان تصویربرداری و پخش میشدند، به خاطر همین باید شرایط سادهای به وجود میآمد تا قسمتهای مختلف یک مجموعه به موق به پخش برسند. فضاهای خارجی و غیر آپارتمانی سختیهای زیادی را برای گروه به همراه دارند. دستاندر کاران تولید ناگزیرند با سرعتکار را پیش ببرند و مثلاً در دو روز یک قسمت با سرعت کار را پیش ببرندو مثلاً در دو روز یک قسمت را آماده نمایش کنند.
- بعد از مدتها و با گسترش شبکهها، سیاستگذار به این نتیجه رسید که مردم به یک سریال شاد و مفرح و همچنین یک سرگرمی سالم نیاز دارند. تمام اینها به مدد کسب تجربه به وجود آمد. مثلاً مجموعه «ساعت خوش» به صورت آیتمی در زمان عید پخش شد و مورد استقبال هم قرار گرفت. حالا همین گروه آمدند و هفتگی این بخشها را ضبط کردند. از دل این گروه چند نفر مثل آقای مدیری و آقای عطاران توانستند برای خود گروه جداگانهای داشته باشند و به سمت ساختن مجموعهای دیگر بروند.
- در آن زمان به قدری برنامههای طنز و فکاهی کم بود که مردم برنامه سنگین اقتصادی را به خاطر دیدن همان چند بخش تحمل میکردند. بعد از آن، «صبح جمعه با رادیو» بود که در واقع تنها رسانه شنیداری بود که طنز پخش میکرد و در کل ایران همه این برنامه را میشنیدند. من یادم هست زمانی که ما در جبهه بودیم، صبح جمعهها جنگ به نوعی تعطیل میشد و همه ما این برنامه را میشنیدیم.
- چون طنز روی نقاط حساس و هنجارهای اجتماعی تمرکز میکند و روی محل راحت دست میگذارد؛ حالا یا آن را برملا میکند یا برای مردم برملا هست و آن را یادآوری میکند و یا راهحل ارائه می کند و یا در سطح پایینتر آن را ریشخند می کند؛ خب این دردناک است برای کسانی که متولی هستند و مسئولیتی را برعهده دارند. مثلاً ما برنامهای درباره فوتبال ساختیم که همه مردم ایران خوششان آمد به غیر از چند نفر فوتبالیست و مدیر باشگاه معترض شدند؛ به هر حال این موارد وجود دارد.
- چرا ما هنوز نمیتوانین اشکالات و ایرادات یک صنف را به نمایش بگذاریم؟ این مسائل در بیرون وجود دارد و با نگفتن ما مشکلی حل نمیشود؛ در واقع تا وقتی که ما در این موارد را نشان ندهیم، خوبیها به چشم نمیآید. من در نگارش سریال «پایتخت» با آقای تابنده همکاری داشتم و در زمان پخش این سریال در ایران همکارداشتم و در زمان پخش این سریال در ایران نبودم. وقتی برگشتم شنیدم که عدهای معترض تمسخر لهجهها شدهاند و جنجالهایی شده است. ایران کشوری است با لهجهها و زبانهای مختلف و اگر قرار باشد که همه به زبان فارسی پایتخت صحبت کنند، پس در کجا باید یک اصفهانی را ببینیم،شکست خوردن یک یزدی را ببینیم و شخصیتهای مختلف و رفتارهای آنان را ببینیم؟
- ما در جامعه ای زندگی کردهایم که انگار خندیدن کمی ناجور است. اگر مثلاً در جمعی کسی شوخی کند و دیگران را بخنداند، همه خوشحال میشوند ولی در آخر میگویند که طرف خیلی جلف است، اما اگر کسی در گوشهای ساکت نشسته باشد، همه میگویند چقدر باشخصیت و محترم است.
- ما میگوییم فیلمنامه خوب کم داریم... بله من قبول دارم که نویسنده خوب و فیلمنامهنویس خوب کم داریم، اما مگر کارگردان خوب چقدر داریم؟ صدابردار خوب چقدر داریم؟ به همان اندازه که نویسنده خوب کم داریم، به همان نسبت هم در شغلهای دیگر کم داریم.
- من سریال «دایره تردید» را که یک سریال پلیسی بود و جزو اولین کارهایی بود که برای تلویزیون نوشتم، دوست دارم. البته آن را به طور مشترک با آقای توحیدی نوشتیم. آن کار را از لحاظ متنی بیشتر دوست دارم و کار ویژهای بود ولی برای کارگردانی آن مشکلاتی برایش پیش آمده و کارگردان عوض شد، ولی از لحاظ متن یکی از بهترین کارهای پلیسی بود.
انيميشن سينمايي تهران 1500 چهارماه ديگر به اتمام مي رسد
محمد ابوالحسني از پايان يافتن پروژه عظيم تهران 1500 در چهارماه آينده خبر داد.
تهيه کننده فيلم سينمايي تهران 1500، در گفتگو با باشگاه خبرنگاران، با بيان اينکه فيلم سينمايي تهران 1500 هم اکنون در مرحله پويانمايي و صداگذاري است، گفت:تنها مرحله باقيمانده پردازش نهايي فيلم تهران 1500 است.
ابوالحسني افزود:به رغم شايعات اعلام شده مبني بر وجود مشکلات مالي در خصوص ساخت اين فيلم،بايد گفت؛ خوشبختانه فيلم تهران 1500 بدون مشکل مالي در حال اتمام است.
تهيه کنده تهران 1500 ادامه داد:اين فيلم سينمايي که در قالب انيميشن ساخته شده، تا چهار ماه آينده به پايان خواهد رسيد.
مريم سعادت:
هر چند دهه طنزي مثل «ساعت خوش» خواهيم داشت
مريم سعادت دربارهي فيلمها و سريالهاي طنز تلويزيون و ضرورت استفاده از تيمهاي جوان، گفت: لزوما اين طور نيست كه هر گروه جواني كه وارد عرصه طنز ميشود ميتواند اثرگذار باشد.
اين بازيگر و كارگردان تئاتر در گفتوگو با خبرنگار سرويس تلويزيون خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، با بيان اين كه « هرچند دهه، ممكن است كه برنامهاي مثل «ساعت خوش» داشته باشيم»، اضافه كرد: اگر به گونهاي شود كه بتوان از بازيگران متفاوت و آنهايي كه تاكنون سابقهي طنز نداشتهاند ولي به نظر ميرسد استعدادش را دارند، استفاده كرد، بهتر است.
وي اشاره كرد: هنگامي كه سريال «بدون شرح» را توليد ميكرديم عدهاي از حضور آقاي فتحعلي اويسي تعجب ميكردند كه چطور او كه تاكنون كار طنز نكرده است ناگهان وارد اين عرصه شده است؛ بسياري از بازيگران استعداد طنز بازي كردن را دارند.
سعادت اظهار كرد: استفاده از 7 تا 8 بازيگر تكراري در همهي سريالهاي طنز هنر نيست؛ در چنين آثاري نوآوري و خلاقيت وجود ندارد و موضوع جديدي ديده نميشود.
اين بازيگر توليد سريالهاي 90 شبي را دشوار عنوان كرد و ادامه داد: چنين سريالهايي بايد سريع و به موقع آماده شوند كه معمولا هم از برخي موارد عقب ميافتند.
مريم سعادت به طرح اين پرسش پرداخت كه چرا يك سريال طنز بايد 40 بازيگر داشته باشد؟ و افزود: چرا طنزي با دو ـ سه بازيگر ساخته نميشود؛ همچنين ميتوان صبر كرد و يك سريال طنز را در فرصت مناسب خود ساخت و به روي آنتن فرستاد.
وي دربارهي رقابت سريالهاي طنز تلويزيون با سريالهاي طنز شبكه نمايش خانگي نيز گفت: اوقات فراغت مردم با فيلم و سريالهاي شبكه نمايش خانگي پر ميشود و مردم اين سريالها را ميبينند؛ اما ديدن، دليل بر اين نيست كه از نظر كيفي بتوان آنها را تاييد كرد.
اين بازيگر سينما و تلويزيون تاكيد كرد: بسياري از فيلمهاي شبكه نمايش خانگي و تلويزيون خوب نيستند؛ مردم نيز ميدانند كه خوب نيستند اما محكوماند كه ببينند.
وي همچنين عنوان كرد كه اكنون به جاي رقابت بيشتر توليد صورت ميگيرد و هيچ رقابتي براي بهتر شدن ديده نميشود.
سعادت سريال «چهارچرخ» شبكه سه را نيز سريالي توصيف كرد كه موضوع نويي را ارائه نميدهد و همه بازيگران آن همان تركيبي هستند كه در سريال «چهارخونه» بازي ميكردند.
مريم سعادت در پايان دربارهي آخرين كارهاي خود نيز به خبرنگار ايسنا گفت: «شغل شريف» و «زنها نمونهاند» تله فيلمهايي هستند كه در آنها بازي كردهام و از شبكه نمايش خانگي پخش خواهند شد؛ در «شغل شريف» بازيگران ديگري همچون خشايار راد، مهران نائل و ليلا بلوكات ايفاي نقش كردهاند؛ تله فيلم «زنها نمونهاند» نيز به كارگرداني آقاي پارسا و تهيهكنندگي مهدي ميرحسيني آماده ميشود كه حدود 40 درصد از آن تصويربرداري شده و بازيگراني چون امير غفارمنش، شهاب عباسي، زهرا اويسي، سعيد پيردوست، زهره حميدي، مهران رجبي و ... در آن بازي كردهاند
وَإِن يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ 
