خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) - طنز روز

 قصه‌های دیروز برای فردا

رضا ساکی

امروز پدرم شاکی بود. هی می‌زد پشت دستش و می‌گفت: ایسنا را باز کن. برو ببین اعلام انزجار نکرده‌اند.

می‌گفتم: کجای ایسنا؟ اعلام انزجار چه؟ که؟ باز می‌زد پشت دستش و می‌گفت: ایرنا را ببین. ببین نگفته‌اند

کار بدی کرد. ببین بیانیه نداده‌اند. می‌گفتم: پدر چه کسانی باید بیانیه بدهند؟ می‌گفت: صفحه اول روزنامه‌ها رو

بیار. صفحه یک روزنامه‌ها را می‌آورم. تندتند می‌خواند و یکی می‌زند توی سر خودش و می‌گوید: وای بر من.

حتی یک واکنش نشان نداده‌اند؟ می‌گویم: چه کسانی باید واکنش نشان بدهند؟ برای چی واکنش نشان

بدهند؟ می‌نشیند و می‌گوید: یعنی خبر را نخوانده‌اند؟ این همه دل‌ به درد آمد از شیندن این خبر اما دریغ از یک

واکنش! می‌گویم: پدر جان دقیق بگو توی گوگل بزنم شاید پیدا شد. می‌گوید: آها گوگل یادم نبود، بنویس:

واکنش نظام پزشکی به حادثه خمینی‌شهر. می‌زنم. پدر می‌گوید: چه شد؟ می‌گویم: پدر واکنش تند نظام

پزشکی به سریال مهران مدیری را می‌آورد. می‌گوید: دیگر چه؟ می‌گویم: اعتراض هفت‌هزار پزشک به سریال در

حاشیه. می‌گوید: دیگر چه؟ می‌گویم نامه رئیس سازمان نظام پزشکی علیه مهران مدیری. می‌گوید: دیگر چه؟

می‌گویم: جامعه پزشکان به سریال در حاشیه واکنش نشان داد.

 

بلند می‌شود و می‌رود. می‌گویم: پدر قرار است آنها که بخیه آن کودک را کشیده‌اند به مراجع ذی‌صلاح معرفی

شوند. از توی راهرو داد می‌زند: واکنش پسرم، واکنش، اعلام انزجار. باید اعلام انزجار می‌کردند. اگر اعلام

انزجار نکنند حتما یک جای کار می‌لنگد. داد می‌زنم: کجای کار می‌لنگد یعنی؟ می‌گوید: این جای کار. می‌دانم

دارد با دست چیزی را نشان می‌دهد که البته من نمی‌بینم.