ღ مهراטּ مدیرے اسطوره تکرار نشدنے ღ

زكریا در گفت‌وگویش با ساعت 24 عنوان كرد كه برای جامعه‌ای كه هنوز شعرهای احمد شاملو را نمی‌شناسد متأسف است. زكریا گفت در سری جدید «در حاشیه» پزشكان قلابی به زندان افتاده‌اند و همسران و خانواده آن‌ها در زندان به ملاقاتشان می‌روند.

اجرای تئاتر در خارج از ایران

 سحر زكریا، بازیگر سینما و تلویزیون گفت: این روزها مشغول بازی در سری جدید سریال «در حاشیه» به كارگردانی مهران مدیری هستم. البته فقط در چند قسمت این سریال بازی كرده‌ام چون كار مرد محور است و عجالتاً كارم در این سریال به پایان رسیده است. این روزها مشغول تمرین برای بازی در یك تئاتر هستم كه ابتدا در خارج از كشور اجرا می‌شود. نمی‌دانم سریالی كه با آقای مدیری كار می‌كنیم با نام «در حاشیه» خواهد بود یا عنوانش تغییر خواهد كرد. در سریال جدید مهران مدیری تمام كسانی كه در سری اول به عنوان دكتر قلابی شناخته شده‌اند حالا كارشان به زندان كشیده است. من هم همسر بهروز عشقی هستم و برای ملاقات پیش او می‌روم.   

وی افزود: تئاترمان هم یك تئاتر كمدی است. نمی‌توانم درباره داستانش صحبت كنم. عنوان نمایشی كه در آن به ایفای نقش می‌پردازم فعلا «پری» است و ممكن است تغییر كند. به ما گفته‌اند نگویید كجا اجرا می‌شود اما همین‌قدر می‌توانم بگویم كه در خارج از ایران اجرا می‌شود. این نمایش در چند كشور اجرا خواهد شد و پس از آن به ایران می‌آییم و در ایران هم اجرا خواهیم داشت.

كمدی برای بازگو كردن دردهای جامعه ساخته می‌شود

بازیگر فیلم سینمایی «زنان ونوسی؛ مردان مریخی» در پاسخ به این پرسش كه «ما در سینمای امروز در قیاس با كشورهای همسایه و مثلاً  تركیه چه محدودیت‌ها و چه امكاناتی داریم و چرا جلو پخش سریالی مانند «در حاشیه» گرفته می‌شود؟» گفت: ما اصولاً مردمی انتقاد پذیر نیستیم. دوست داریم مدام از ما تعریف شود. در تعارفات خودمان هم می‌گوییم تو خوبی و بهترینی. اگر من به یكی از دوستان و همكارانم بگویم با فیلمی كه ساخته‌ای، چه چیزی می‌خواستی به من بگویی ناراحت می‌شود. باور كنید خود من چنین نیستم. من خیلی رُك هستم. شاید خیلی‌ها چنین نباشند. وقتی از كار یكی انتقاد می‌كنم برای خودم به این معناست كه او را دوست دارم و می‌خواهم كارش بدون نقص باشد. همواره انتقادهای مردم را محترم شمرده‌ام. شاید كسی از بازی یا چهره من خوشش نیاید، من این نظر را می‌پذیرم چون آدم‌ها سلایق گوناگون دارند.  بارها و بارها درباره سریال «در حاشیه» صحبت شده است. وقتی برنامه پخش می‌شد و چه بعدش، فكر می‌كردم با قشری در ارتباطیم كه جزو تحصیل‌كردگان جامعه‌مان محسوب می‌شوند و متوجه خواهند بود كه كمدی یعنی چه. وقتی من نوعی از یك شوخی ناراحت می‌شوم كه آن شوخی، جدی باشد و بدانم كه صحت آن موضوع بر دیگران روشن است. پزشكان با كاری كه كردند نشان دادند كه دستمایه طنز سریال در حاشیه مابه‌‌ازای بیرونی داشت. این نقایص وجود داشت و آن‌ها نمی‌توانستند از خودشان دفاع كنند. بنابراین به انحای مختلف تلاش كردند تا جلو پخش آن را بگیرند.

در هر سریال و فیلمی بازی نمی‌كنم

زكریا توضیح داد: به همین دلیل آن‌ها جلو كار را گرفتند. معلوم بود كه این موضوع خیلی به ضررشان تمام شد. اكثر قریب به اتفاق كسانی كه مرا در كوچه و خیابان می‌بینند، می‌گویند شما داشتید حقیقت را می‌گفتید. معتقدم طنز و كمدی صرفاً برای خنداندن نیست. كمدی برای بازگو كردن دردهای جامعه ساخته می‌شود. كمدی این نیست كه من بازیگر صرفاً توی سر و كله یك نفر بزنم و سلسله‌ای از حرف‌های هجو و ناسزا به زبان بیاورم تا قانع شوم كه عده‌ای از مردم خندیده‌اند. كمدی این است كه بتوانم دردهای جامعه‌ام را در قالب طنز بیان كنم. این طنز باید شیرین هم باشد و به درد جامعه بخورد. اما متأسفانه ما با هر قشری كه شوخی می‌كنیم می‌گویند فلان صنف ناراحت شده است. این موضوعی نیست كه برای نخستین بار پیش آمده باشد. امروز پزشكان از دست ما ناراحت می‌شوند و این در حالی است كه دیروز معلم‌ها شاكی بودند. پس ما بپذیریم كه فرهنگمان مشكلاتی دارد. این در حالی است كه ابزار تكنولوژی وارد كشور ما شده است اما ما فرهنگ درست استفاده كردن از آن را نداریم.

این كمدین به ساعت 24 گفت: تكنولوژی امروز ما شده اینستاگرام، وایبر، تلگرام و رد و بدل كردن جوك ها و شوخی‌های بی مزه كه به هیچ وجه طنز واقعی محسوب نمی‌شوند. فرهنگ جامعه را هنرمند جامعه ارتقا می‌دهد. هنرمند باید كارش را انجام دهد و پای كارش بایستد و دولت نیز از آن حمایت كند. كارهای كمدی زیادی به من پیشنهاد می‌شود اما وقتی فیلمنامه را می‌خوانم آن را نمی‌پذیرم، چرا كه با یك پرسش روبه‌رویم؛ چه چیز تازه‌ای می‌خواهم به مردمم بگویم. باور كنید در غیر این صورت می‌توانم هر روز در این شبكه‌ها باشم و مدام بازی‌ام را تكثیر كنم. شاید از نظر مالی به من سخت بگذرد اما در هر سریال و فیلمی بازی نمی‌كنم. البته راستش خودم را هنوز هنرمند نمی‌دانم. من هنرجو هستم. معتقدم هنوز باید یاد بگیرم اما به گمانم باید نكته‌ای را بگویم كه مردمم نمی‌دانند یا مترصد دریافتش هستند.

مردم «در حاشیه» را تایید کردند

زكریا با اشاره به تحمل نشدن «در حاشیه» از سوی جامعه پزشكی ادامه داد: فكر می‌كردم در سریال «در حاشیه» این اتفاق نیفتد و تحصیل‌كردگان آستانه تحمل بالاتری داشته باشند، اما همان اتفاق معمول عصبی شدن در مواجهه با طنز، در حین فیلمرداری رخ داد. دو ماه فیلمبرداری متوقف شد و مهران مدیری پای كارش ایستاد و شبكه به ما اجازه پخش داد. اما متاسفانه پزشكان ما به قدری مشكل داشتند كه متوجه شدند باید به هر نحوی كه شده با پخش سریال در حاشیه مخالفت كنند.

وی گفت: پای همه ما به بیمارستان‌ها رسیده است و می‌دانیم كه تا پول واریز نشود بیمار را نمی‌پذیرند. پس ما داشتیم درست می‌گفتیم. دوباره تأكید می‌كنم كه ما وقتی ناراحت می‌شویم كه یكی حقیقت را به ما می‌گوید. در كشورهای همسایه می‌توان با هر قشری شوخی كرد اما ساختن كار طنز در ایران همواره بسیار مشكل آفرین است. آن‌قدر اصلاحیه به كار كمدی می‌خورد كه چیزی از كار باقی نمی‌ماند. زنان هم در طنز، در حاشیه قرار می‌گیرند. من معتقدم باید كار طنز حاوی نكته تازه‌ای برای مخاطب باشد اما وقتی به كار اجازه پخش نمی‌دهند من بازیگر سرخورده می‌شوم. به گمانم ما باید فرهنگ شوخی كردن و تعارفات بی‌خودی‌مان را اصلاح كنیم. تعارفاتی داریم كه جلو روی دیگران آن را می‌گوییم اما در واقع اعتقادی به آن‌ها نداریم. در هیچ جای دنیا چنین تعارفاتی معنا ندارد. اگر من از كسی ناراحت هستم به او می‌گویم و او هم می‌پذیرد. او هم می‌تواند رك به من بگوید كه چه ایرادی دارم. اما این فرهنگ هنوز در كشور ما جا نیفتاده است.

آثار تلویزیونی ما باید جذابیت داشته باشد

بازیگر فیلم سینمایی «لج ولج‌بازی» افزود: ما كارهای كمدی زیادی داریم اما همه كارهای كمدی‌مان درخشان نیستند. كارهای جدی‌ای هم كه پخش می‌شود، اغلبشان چنان تلخ و خسته كننده‌اند كه مردم آن‌ها را نمی‌پسندند. معتقدم مردم به اندازه كافی مشكلات عدیده و گرفتاری دارند. آن‌ها می‌خواهند كمی هم سرگرم شوند و بخندند. ما فیلمنامه‌های خوب نداریم. اغلب فیلمنامه‌هایمان فقط با هدف درآوردن اشك مردم نوشته می‌شود. اشك مردم را درآوردن خیلی ساده است اما خنداندن مردم به مراتب بسیار سخت است. خنداندن مردم مهم است. این‌كه من بازیگر را می‌بینند و می‌گویند ما به امید شما زنده‌ایم بالاترین هدیه برای من است. بیماری را می‌بینم كه سرطان دارد اما می‌گوید من هنوز «پاورچین» را برای بچه‌ام می‌گذارم تا ببیند و شاد شود. این برایم یك دنیا ارزش دارد تا این‌كه در سریالی بازی كنم كه اشك مردم را بر گونه‌هایشان جاری می‌كند.

این بازیگر سینما در تشریح توان آثار تلویزیونی در رویارویی با ماهواره گفت: آثار تلویزیونی ما باید جذابیت داشته باشد. مگر امروز چند كار طنز ساخته می‌شود كه به آن‌ها بسنده كنیم. من در كشوری زندگی می‌كنم كه قانونش را می‌دانم و تابع آن قوانین هستم و از آن‌ها سرپیچی نمی‌كنم اما دولت هم باید پشتیبان من هنرمند باشد. وقتی من همه ضوابط و مقررات كشورم را رعایت می‌كنم انتظارم این است كه از من حمایت شود و دولت وقتی طنز خوبی ساخته می‌شود و بازگوكننده واقعیت‌هاست، به جای این‌كه پخش كار را قطع كند باید به اصلاح آن زبان طنز یاری برساند.     

خیلی از جوان‌ها ر حتی احمد شاملو را نمی‌شناسند

این بازیگر سینما درباره این‌كه این روزها چه كتابی می‌خواند‌ گفت: مشغول مطالعه كتاب «وقتی نیچه گریست» هستم. داستان این كتاب داستانی مستند است و به زندگی نیچه و اتفاقاتی كه برایش رخ داده می‌پردازد اما بیشتر جنبه روان‌شناسی و روانكاوی دارد. به نظرم كتاب خوبی است.

وی درباره وضع سینمای امروز ما گفت: زمان زیادی صرف شد تا سینمای ما در خارج از ایران شناخته شود. به گمان من كارگردان‌هایی مانند عباس كیارستمی برای نخستین بار راه را باز كردند. از نظر دیداری وقتی شما یك كار سینمایی انجام می‌دهید بیشتر جلب توجه می‌كند تا قلم‌فرسایی در عرصه ادبیات‌داستانی. در كشور ما كمتر كسی كتاب می‌خواند. فیلم را می‌بینند چون جنبه سرگرمی دارد. ولی مردم ما كمتر كتاب می‌خوانند و فكر می‌كنم به همین دلیل است كه ادبیات ما به ویژه ادبیات داستانی‌مان مهجور مانده است. وگرنه ما نویسندگان و شاعران درخشانی داریم. شاعران قدر اولی مانند احمد شاملو، سهراب سپهری و در میان كلاسیك‌ها سعدی و حافظ را داریم ولی متأسفانه نمی‌دانم چرا راجع به آن‌ها تا این اندازه كم لطفی شده. شاید تقصیر خود ماست. اگر بخواهم حرفم را اصلاح كنم باید بگویم كه قطعاً تقصیر خودمان است.

بازیگر سریال طنز «پاورچین» ادامه داد: این خود ما هستیم كه فرهنگ و ارزش‌ها و اعتبار كشورمان را به دیگران و مردم جهان نشان می‌دهیم. هر چه نخبگان و روشنفكران ما بیشتر مطالعه كنند و به تبع آن مردم عادی هم كتاب بخوانند این فرهنگ بیشتر گسترش پیدا می‌كند. خیلی از جوان‌ها را می‌بینم كه حتی احمد شاملو را نمی‌شناسند و با عرض پوزش باید بگویم كه وقتی شعرهایی از احمد شاملو را برای آن‌ها می‌خوانید، درنمی‌یابند و نمی‌فهمند. ولی متأسفانه این اتفاق افتاده است. در عین حال از برخی بازیگران و از جمله خود من دعوت شده تا در شهر كتاب‌ها حاضر شویم تا باعث شویم مردم كتاب بخوانند و با كتاب آشتی كنند. واقعیت این است كه مردم باید با نویسند‌گانمان در ارتباط باشند كه نیستند چه رسد به این‌كه توقع داشته باشیم نویسندگان قدر اول جهانی را بشناسند.